dimecres, 25 d’octubre de 2017

Purgatòri ferroviari

Los uèlhs clucats, ausissi lo jornal.
Lo papièr cracineja.
Es a lo plegar per poder legir.
Ausissi lo reliscar teune de sos dets sul papièr.
Ausissi lo fretar de sa vèsta contra lo papièr.
Ausissi son agach sus las linhas de Libé.
Profièchi d’aquesta intimitat sonòra amb Gomina que s’es assetat juste darrièr.
L’ai pas vist, mas sabi qu’es el. Al biais que lo plega son jornal. A la rapiditat que las vira las paginas.

Los uèlhs clucats, profièchi de nòstra intimitat, que o sap solament pas el que lo partatjam pas aquel moment.

Puèi, lo cracinejar del papièr es cubèrt per una convèrsa.
Arriba un conàs que s’asseta davant ieu. Es a parlar al telefòn a 7h15 del matin dins lo tren, es a far sos negòcis, es a parlar amb sa secretària o sa sòcia, Liliana, salòpa, perqué as respondut?, dins lo tren, al cap del tren, dins lo canton tranquillon ont lo mond i venon dormir, respecta pas res aquela putarassa. Li fau mon agach negre que pòt pas veire. A la caraca, te lo maudissi, invòqui totes los mals e totes los diables, que lo tròn de dieu lo cure, que lo cuol li pete, que la puta ronha lo rosegue. Que crèbe !!!