dimarts, 27 de setembre de 2016

Nàpols – IV-2 – p.65 > p. 70

04/08/16 –Pizzeria Trianon – 20h40
Ercolano es dins la dralha dels autres : plumar lo torista. Dintrada : 11€ e l'audioguida : 8€.

I aviá plan la possibilitat de prene un guida uman, mas aquò costava 100€ (li faguèri repetir tres còps a la femna !), divisible entre dètz participants, mas coma quand passèri ieu, èra lo torn en anglés, m'interessava pas.

19€ es çò que còsta la visita d'Ercolano.
Per 1 persona.

Soi completament aclapada per aquel racket organizat, que, o aguèsse sachut, e ben seriái anada en vacanças endacòm mai.

8€ una puta d'audioguida. Me cal avoar pasmens qu'èra modèrne e plan fach l'audioguida. Rai a aquel prètz, es un minimum.

E vos parli pas de la frustracion quand l'audioguida te ditz « e ara dintratz dins l'atrium » mas la pòrta de l'ostal es clavada. O los Tèrmes, que te dison que son dels melhors conservats de l'Antiquitat, que l'explica de l'audioguida dura mai de sièis minutas e que la pòrta n'es barrada « per manca de personal de susvelhança » WTF ? Fan pagar una fortuna e te barran las causas mai bèlas ?!

Romègui.

Mas i passèri 3h a Ercolano, mai de 3h.


Escotèri tot l'audioguida a 8€, lo voliái rentabilizar LOL, non èra tras qu'interessant.

Fin finala, m'o aviá dich l'australiana ièr, me regalèri plan mai a Ercolano que non pas a Pompèi. Mas cal dire que l'audioguida a Pompèi, lo prenguèri pas.






Pompèi 13€, Ercolano 11€ + los trens per anar-tornar (e s'enganar), ma carta Artecard es rentabilizada.

Deman, vau a Paestum (que pronóncian Pèstom) .

Aqueste còp, me soi plan entressenhada pels trens : es pas mai lo regional, es lo Trenitalia, n'i a un a 7h55 e un a 8h55. Metrai lo revelh, que lo vòli pas mancar. I a 1h30 de viatge.

Paestum, me soveni d'un espaci bèl, gigantesc amb de temples grecs impausants. Me soveni que i aviam fach una fòto de classa e nòstre grop qu'èra pas piètre pasmens, èra minuscul sus aquel escalièr.


Languissi d'i èsser.


dilluns, 26 de setembre de 2016

Nàpols – IV-1 – p.59 > p.64

04/08/16 – Pizzeria Trianon – 20h15

Aqueste matin, me desrevelhèri a 6h. 
Per pissar.
« ba, vau dormir un bocin mai, una oreta per èsser en forma. »
Quand me desrevelhèri, èran 9h45….
Rai. Èri lassa.

Anèri a la gara prene lo tren per Ercolano. Abans, m'arrestèri a Fofo que li crompi un entrepan cada jorn. Quand veses çò qu'es un panino aquí, çò qu'apèlan en França « panini » fa rire.

Prenguèri lo tren e al cap d'un moment, reconeguèri pas los arrèsts de la velha. E Vesuvi que vesiái per la fenèstra, lo vesiái pas mai, çò qu'es embestiant per un tren que se ditz « Circumvesuviano ».

Me lèvi per verificar un dobte sus la mapa qu'es en dessús de la pòrta.
Ai pas pres lo bon tren.


Me tòrni assetar.

Lo tipe d'en fàcia, que o vei plan que soi una colhassa : 

« Dove voi andare ? » 
«A Ercolano ».
Cara conscrita. 

Sorisi, risi, fa pas res. Agachi la mapa del país dins mon libre. Ai pres lo tren que passa en dessús de Vesuvi mentre que lo que va a Ercolano passa en dejós. Le tipe me mòstra del det « Vesuvi es alai ». A ben oè, es de l'autre costat rapòrt a ièr.

Aprèp, m'explica sai pas qué, me fa un rasonament sus lo Vesuvi vièlh, lo nòu qu'es a sortir e sai pas tròp de qué, entre mon nivèl flac de mon italian e lo nivèl sonòr din lo tren…

Lo tipe, plan brave, m'explica que me cal davalar a la « prossima ferrata », de prene lo tren dins l'autre sens, de davalar a Barra e a Barra, de prene lo tren per Ercolano.

Davali a la prossima ferrata en granmercejant milanta còps mon salvaire.


E aquí, es la gara del desèrt. Pas un cat, pas una informacion. Vau a l'autra via (logic, non ?), dubrissi la saca per escriure mon aventura. Maganha ! Ai daissat lo quasernet dins lo tirador de la cambra ! N'auriái plorat ! Me congosti tant d'escriure quand ai un moment de sosta que perdre aquel plaser per la jornada es pas possible !

La pizza es arribada.



dissabte, 24 de setembre de 2016

Nàpols – III-8 – p.57 > p.58

03/08/16 – La cambra – 21h03 

Èri per sortir de la pizzeria quand un dels pizzaiolos pizzaioli me demandèt se la pizza èra bona. Sembla qu'es la question per començar un plan draga. 


Ièr de ser ja, a la Taverna, un tipe volguèt dintrar amb ieu e me diguèt sai pas qué, comprenguèri pas un mot. La serviciala me revirèt en anglés que voliá que siaguèsse son amorosa « no grazie ». Anatz pensar que mon italian se resumís a « no grazie ». Mas anavi pas daissar la còrda longa a un psicopata.

Lo d'aqueste ser, es pas çò meme ! Es simpà. S'apèla Tito e me prepausa d'anar dinnar a la plaja deman. E perqué pas? Aquò me farà practicar mon italian e benlèu mai…


Murphy, me depili pas mas crompri de capòtas.

Bala al centre !




divendres, 23 de setembre de 2016

Nàpols - III-7– p.56



03/08/16 – Pizzeria Trianon – 20h35


Cinquanta sièis paginas d'escrichas dins mon quasernet. Sabiái pas de qué donariá de passar a un escrich manescrich. Soi plan suspresa e contenta de la resulta.


Ne caldrà far un bilanç dissabte a l'aeropòrt.


E un autre quand los copiarai los tèxts al blòg, amb mai de recuol…

dijous, 22 de setembre de 2016

Nàpols - III-6 – p.55

Nàpols - 03/08/16 – Pizzeria Trianon – 20h33





- 2x0,46 l. ara
- 1,5 l per dinnar
- 1,5 l de matin a Pompèi
- 1 l de tantòst
+ çò que beguèri a la canela a Pompèi


Uèi ai begut mai de 5 litres d'aiga.


Aqueste ser e caldrà lavar lo blau de china, fa tres jorns que i susi tròp dedins.


dimecres, 21 de setembre de 2016

Nàpols - III-5 – p.53 > p.54



Nàpols - 03/08/16 – Pizzeria Trianon – 20h30



Ai acabat de legir los quatre ebooks qu'aviái crompats. 
Soi trista e contenta a l'encòp.
Trista perque ai pas res mai de novèl per legir.
Urosament, aviái cargat la maquina de classics del sègle XIX, a gratis.
E contenta perque ai legit fòrça. D'aver pas internet me fa tornar al plaser de la lectura.

Sosqui a mon retorn a una connexion internet mai leugièra per contunhar amb la lectura.


Pas d'internet après 21h ?


Chiche !?!


dimarts, 20 de setembre de 2016

Nàpols - III-4 – p.46 > p.52


Nàpols - 03/08/16 – Pizzeria Trianon – 20h





Soi m ò r t a.


Figuratz-vos qu'aprèp mon ensalada del dinnar, anèri al sit arqueologic d'Ercolano e aquí, un tipe, coma n'i a tantes aquí, m'apostrofèt per me prepausar de me menar al Vesuvi en taxi.
« no grazie ».




Camini un pauc e me disi que lo Vesuvi i vòli anar, que lo bus a 2,70€ a Pompèi, lo trobèri pas e qu'a Nàpols, las causas privadas te fan aquò a 15€. Tòrni enrè. 8€ per anar al Vesuvi.

Pacha facha.

Lo Vesuvi èra lo rendètz-vos mancat de mon viatge escolar de 4ª que lo bus aviá pas pogut montar. 

Espèri del temps que mon menaire cèrca d'autres clients.
Una dròlla que parla anglés.

Coma totes los anglofòns, parla pas res mai qu'anglés, alara ieu tanben. Es australiana e fa un megaviatge per Euròpa. Es a Nàpols per quauques jorns.

Esperam totas doas.

Lo tipe pesca doas femnas, francesas, de Lyon, plan simpaticas. Fasèm una bona còla totas quatre.



Montam dins lo minibus cap al Vesuvi. La rota es pas ampla e Michele mena coma un napolitan. Passar un primièr parcatge ont i a la polícia. Vesèm de mond davalar a pè. Nosautras, coma pagam un veïcul, caminarem pas tot aquò !


Fasèm un primièr arrèst per crompar la bilheta per aver lo drech de montar al Vesuvi.


Tot es pagant, e plan pagant… la torista es una vache à lait, DÈTZ èuros lo drech de passatge !

E ma magnifica Artecard me dona pas drech a una reduccion. Quins ratasses !
Mas çò pièger es per venir.

Perque amont amont del Vesuvi, i pòs pas montar en auto, t'i cal montar a pè.

« A little walk. No gradual. 15 minuts » i aviá de marcat sul papièr de l'Australiana. Li disi « It's a lie » (remiratz mon anglés). Ela precisa « It's a big lie ».
Aquò monta long e regde.
Long e regde. E 15 minutas, es lo temps que cal a Kilian Jornet, pas al mond normal.

« Mais que diable suis-je allée faire dans cette galère ? »

18€ per mancar de crebar a susar e bufar, per montar a gratipautas aquela puta de volcan. Aquò, t'o dison pas enluòc vai !

O aguèsse sachut, o auriái pas fach.

Mas i èri.

Seriá estat daumatge de pas montar.

Alara, montèri.

Ne faguèri de pausas.

Susèri tant e mai mas i arribèri amont.


Faguèri quatre fòtos ont soi roginèla e trempa.

Amassèri quatre calhaus del Vesuvi : « Free souvenirs ». 
Espèri que me los daissaràn passar als contraròtles a l'aeropòrt !







dilluns, 19 de setembre de 2016

Nàpols - III-3 – p.43 > p.45


03/08/16 – Ercolano – 14h05. Pizzeria Vesuvio Bar



Aqueste matin, passèri mai de tres oras a trepar Pompèi.
Mas èri pas sola, i aviá fola !
Es lo primièr còp que partissi en vacanças l'estiu. De costuma, vau dins Tarn en estiu o pas luènh.
Es lo primièr cop que partissi per una destinacion toristica en estiu.
E lo darrièr.

Supòrti pas mai d'ausir cridar los alemands. Mas perqué braman ?
Supòrti pas lo ton auturós e mespresós dels franceses.

Me ramenti las vacanças en Sardenha en Febrièr, èra tant agradiu de visitar los sits arqueologics sola. Me prenguèri a somiar a trepar Pompèi sola. Coma m'aurá agradat !
Rai, fòra sason, en Sardenha, trobèri totes los restaurants barrats mas tot çò visitable èra dubert e vuèg.

Aquí, soi una torista mai.
Lo mond prenon pas lo temps de charrar coma o fan fòra sason, preni pas lo temps de lor demandar, de pausar questions sus la vida vidanta.

Èra una experiéncia de viure.

Benlèu que fin d'octòbre, anarai a la fèsta de Lou Dalfin a Saluzzo, tornarai a las Valadas.

E sosqui ja ont passarai las vacanças de Febrièr… Fòra sason !!!






tròp de mond per far una fòto de fàcia...

diumenge, 18 de setembre de 2016

Nàpols - III-2, p.39 > p.42

03/08/16 - 13h37 - Ercolano - Dins un restaurant a toristas.

A la sortida de la gara Ercolano-Scavi, pòs prene pas qu'una carrièra.
Aquí, una primièra dròlla me prepausa "something twitt". 
Compreni pas qu'a la segonda dròlla que "twitt" es pas twitter mas es "to eat". 
Una tresena me ditz çò mème en me donant un papièr.
A cada còp "no, grazie". Primièr perque m'agrada pas que me parlen anglés. Puèi, a la sortida de Pompèi, sortiguèri pas per ont èri dintrada, trobèri una avenguda de "souvenirs" e l'impression d'èsser la font dels sòus m'agrada pas brica. O sabi ben que fa partida del jòc, mas quand mème. 
Lo quatre dròlle me prepausa "to eat", m'escacalassi que lo tròp, aquò te balha lo regolitge o lo rire. Lo tipe me sortís totas las lengas que sap. E acaba per "Hercolanum straight down". Es plan brave de m'indicar que d'indicacions n'i a pas brica. Al pretz que te fan pagar las dintradas, poirián flechar dempuèi la sortida de la gara!
Me trachi qu'ai pas dinnat, pas gaire dejunat e que seriá plan de metre de gasolina dins mon cadabre.
Vau cap a aqueste dròlle, mòrta de rire, ritz tanben. A ganhat.

Mon ensalada rucula, tomata, bufala, basilic, parmiggiano es aquí.